Naar aanleiding van een artikel in De Standaard van 19 Augustus 2008, schreef Mark Meekers volgende lezersbrief naar de krant:  

Het goede DOEL

Er is een aanslag gepleegd op het dorp Doel. Met voorbedachte rade. Gerekt over een aantal jaren, maar het resultaat is even terroristisch: puinen en meer dan duizend slachtoffers. De daders zijn witteboordcriminelen, die beweren het welzijn van het volk voor ogen te hebben, maar geen weidser perspectief kennen dan hun binnenzak.

Het verbaast me dat uw krant (DS. 19/08/08) tegenover deze aanslag een macchiavellistisch standpunt inneemt en de Vlaamse regering steunt bij de onvoorwaardelijke toepassing van haar beslissingen, die zonder enige inspraak van de inwoners van Doel genomen zijn. In een gezonde democratie verwacht men dat via een referendum dergelijk ingrijpend gebeuren geëvalueerd wordt. De excellenties hebben eigenmachtig beslist: onze getrapte democratie is hier wel erg aangetrapt. Hebben zij wel voldoende empathie en psychologische kennis om te beseffen wat het betekent om mensen uit hun vertrouwde “nest” te halen? Afrika kan hen een wijze les bijbrengen: onlangs werd een landgenoot die voor zijn exploitatie enkele hutten liet ontruimen en de benadeelden elders bedacht met nieuwe huizen, vermoord. De logica van het geld is anders dan die van het basisgevoelen geworteld/ontworteld te zijn.

Sommige politici lijken om voor de hand liggende electorale redenen op hun beslissing terug te willen komen. Zij zijn de enigen die nog in hun eigen geloofwaardigheid geloven. Een minister van cultuur, die een uniek dorp met dambordpatroon en waardevol historisch patrimonium met de glimlach van de kaart veegt is niet ernstig te nemen. Een regering die blind blijft voor elk gegrond tegenargument, niet wil inzien dat ze moreel, sociaal en economisch fout handelt en de zaak afdoet met de dooddoener van “beslist beleid” en een middenstandersglimlach van “verkocht is verkocht”, verdient zelf het gebrek aan respect waarmee ze de bevolking behandelt.

Bij de voorlichters van de bevolking leeft een verdachte vooringenomenheid. Uw journalist beschrijft de toestand van Doel als “tussen grote gaten staan nog wat leegstaande woningen”. Het is precies het tegenovergestelde beeld dat de dorpskern biedt: een gaaf geheel. De gaten zitten blijkbaar in het hoofd van de scribent, die ter kwader trouw is of nooit ter plaatse was. Had hij de Doelse Feesten meegemaakt, had hij de visu kunnen vaststellen hoe “dood” Doel wel is.

Doel moet dus verdwijnen. Werkgelegenheid en winst zijn er in hoofdzaak voor de afbraakfirma. Winst ook voor de burgemeester die zijn dorpsgenoten letterlijk verkoopt en met inkomsten een riante dorpspoltiek kan voeren en zijn eigen macht dus veilig stelt.

Irritant is de bewering dat Doel geen leefbare en veilige omgeving meer zou zijn. Waarom werd dan een “leefbaarheidsdijk” gebouwd? Vraag het de inwoners zelf en niet een toevallig langslopende rampjouralist: Doel is een oase van rust. De veiligheid wordt hier op de eerste plaats in het gedrang gebracht door de overheid zelf, die haar eigen wetten niet respecteert, door onbekenden die 's nachts met groot materieel vernielingen komen aanrichten om toch maar zeker te zijn van de verkrotting en de afbraak.

Het is NIET goed om achteraf te betwijfelen of een beslissing goed was en om eruit te leren voor de toekomst, mijnheer de journalist.

Ze zullen nooit leren: daarvoor staan de flaters uit het verleden borg.

Ze hebben hectaren vruchtbare polders, die zogezegd broodnodig waren voor de havenuitbreiding ondergespoten met giftig bodemslijk, ze hebben nooit gebruikte dokken laten graven op kosten van de belastingbetaler. Worden de schuldigen voor deze miskleunen ooit gestraft?

Zij zullen zich dit keer niet kunnen witwassen met “wij hebben het niet gewusst”. De negatieve adviezen van de specialisten stapelen zich op en de economische crisis schept nog minder roze vooruitzichten. Wanneer krijgen we een echte democratie waarin de leiders verantwoordelijk zijn voor hun (verkeerde) beslissingen?

Ze laten een spoor van vernieling achter en een gechanteerde, uit hun huizen gezette bevolking.

Enkel de huiszwaluwen en de doden op het kerkhof mogen blijven. Ik gun het hen van harte, maar de mensen vliegen. Staan hier geen hersens op hun kop?

Deze hoge heren zijn doodziek. Op de Olympische Spelen haalt dit volkje nauwelijks medailles, maar het krijgt wel een gouden plak als koploper bij het aantal zelfdodingen. Duizenden jongeren trekken naar Wallonië of wijken uit naar het buitenland omdat de leefsituatie in Vlaanderen fysiek en psychologisch hen niet meer bevalt. De Vlaamse regering is mede verantwoordelijk en geeft met haar Doel-politiek een schrijnend pervers voorbeeld.

Elke ingreep van de bulldozer is een slag voor de democatie, elke spadesteek een schop op het graf van de humaniteit. Het is zinvol te protesteren tegen deze democratuur en te opteren voor een democratie met een menselijk gelaat, waarin de gezagsdragers de moed hebben om hun falen toe te geven. Ze zullen er geen gezichtsverlies bij lijden zoals ze waarschijnlijk vrezen.

Mark Meekers

Na de politici, de journalisten, de actievoerders en de priesters, hebben de zwaluwen en de dorpsdichter het laatste woord?

SLOPER

hoe rust zo'n man? met gebalde vuisten,
woelend als een ventilatorschroef? davert
hij nog na? de slaap kan hij niet vatten
de woede om het aanstootgevend gat -wel-.

slopend moet het zijn, binnenin. dan wordt
de sloper luie slaper, duikt onder in de wol,
de vrouw, de schaamte om zich op televisie
niet te moeten zien. komt die goddeloze

knul nog ooit thuis? hoe kunnen deze
vingers geschaafd aan balken, puinen, as-
best nog luchtig door kinderkrullen gaan?
elke steen is ter hand genomen verdriet.

hij krult zich tot onschuldige foetus om
morgen herboren op te staan, als een sluip-
moordenaar voor dag en dauw te rammen,
wetend wat het is terug te keren tot stof.

Mark Meekers, dorpsdichter van Doel

Leo Dartelaan 20, 3001 Heverlee

016 / 22 63 98 , www.dorpsdichter.be

“Hugo Claus en Mark Meekers zijn de twee meest bekroonde Vlaamse auteurs” (Het Goud der Vlaamse Letteren)